لوازم و پیامدهای نظریه «تجربه گرایی وحی»
18 بازدید
محل نشر: قبسات » زمستان 1381 - شماره 26 » (19 صفحه - از 104 تا 122)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
ولی‏اللّه‏ عباسی* چکیده براساس دیدگاه تجربه دینی، وحی، مواجهه و تجربه‏ای است که پیامبر از سر می‏گذراند، نه این که حقایق و گزاره هایی را از خداوند دریافت کرده باشد. این نظر ابتدا در اروپای مدرن پدید آمد؛ امّا دیری نپایید که مورد پذیرش نواندیشان مسلمان واقع شد و از تحویل (ارجاع) وحی اسلامی به تجربه دینی سخن گفتند. طبیعی است که هر نظریّه‏ای، مبانی و لوازم خاصّی دارد؛ امّا آن چه در این نوشتار می‏آید، به لوازم و تبعات نظریّه وحی تجربی ناظراست نه ارزیابی و تحلیل اصل نظریّه و مبانی آن. چنان که خواهیم دید، آن چه نواندیشان درباره وحی می‏گویند، با اعتقادات اسلامی تعارض شدیدی دارد. این نوشتار، با نگاهی اجمالی به دیدگاه‏های نواندیشان دینی درباره وحی اسلامی آغاز می‏شود و در ادامه به برخی از نقد و بررسی‏های لوازم این دیدگاه خواهیم پرداخت. پیامدهایی که تجربه گرایی وحی دارد، عبارت است از: 1 . وحیانی نبودن ساختار قرآن (نفی سرشت زبانی)؛ 2 . نفی عصمت پیامبر، و خطا پذیری وحی؛ 3 . عدم انقطاع وحی و انکار خاتمیّت؛ 4 . نفی جاودانگی، جامعیّت و جهان شمولی دین اسلام؛ 5 . شریعت زدایی و نفی جامعیّت فقه و .... واژگان کلیدی: وحی، تجربه دینی، عصمت، خاتمیّت، جامعیّت.
آدرس اینترنتی