نواندیشی دینی معاصر و قرائت پذیری دین
19 بازدید
محل نشر: رواق اندیشه » مرداد 1382 - شماره 20 » (20 صفحه - از 39 تا 58)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
ولی اللّه عباسی(1) چکیده: «قرائت‏پذیری دین» یا «قرائت‏پذیری متن دینی» یکی از مهمترین مباحثی است که امروزه در ادبیات روشنفکری از جایگاه خاصی برخوردار می‏باشد و نواندیشان دینی در کشورها از قرائت‏پذیری دین به صورت افراطی حمایت می‏کنند و بر این اساس، فهم علمای دین و قرائت رسمی از آن را مشتمل بر خطاهای معرفت‏شناسانه و روش‏شناسانه می‏دانند که باید مورد بازسازی قرار گیرد. قرائت‏پذیری دین متکی بر اصول و مبانی‏ای است که بیشتر، ریشه در هرمنوتیک فلسفی با رویکرد گادامری آن دارد. نوشتار حاضر تلاشی است در جهت تبیین و نقد و بررسی نظریه قرائت‏پذیری دین و مبانی‏ای که این نظریه بر آن استوار است. در دهه‏های اخیر، گرایشی در جهان اسلام تحت تأثیر ترجمه متون الهیات مسیحی در غرب پدید آمد که مدّعی نواندیشی در عرصه دین (نواندیشی دینی) است و فهم علمای دین از دین را مشتمل بر خطاهای معرفت‏شناسانه و روش‏شناسانه در روش فهم متون دینی می‏داند. مهمترین ادعاهایی که این نحله در حوزه دین و متون دینی مطرح می‏کنند، عبارتند از: صامت‏انگاری متن، تحوّل‏پذیری و نسبیّت فهم، عصری بودن معرفت دینی، مفسّرمحوری به جای مؤلّف‏محوری که نتیجه اینها قرائت‏پذیری افراطی و وجود قرائت‏های مختلف غیرمتجانس و غیرقابل تحویل به قرائت واحد است . در واقع «قرائت پذیری دین» (Readibility of Religion) نظریّه‏ای است در باب فهم و تفسیر........
آدرس اینترنتی